Mensen blijven in de kou staan

“Wat mij vooral bijblijft, zijn de getuigenissen van mensen die uit de boot vallen wanneer een halte of lijn verdwijnt”, vertelt Tania. “Zoals ouderen die moeilijk nog ergens raken. Wat ook indruk maakte: schoolkinderen die zich op overvolle bussen moeten wringen en mensen met een beperking die hun recht op vervoer via de rechtbank moeten afdwingen.” 

Ook Evans zag een duidelijke rode draad in de verschillende bijdragen. “De problemen zijn niet nieuw. Al twintig jaar zien we besparingen, het verdwijnen van haltes en lijnen en te weinig prioriteit in de doorstroming van tram en bus. Dat is niet alleen slecht nieuws voor mensen die afhankelijk zijn van openbaar vervoer, maar ook voor de klimaatdoelstellingen. Tram en bus zouden zeker in de stad de beste optie moeten zijn, zodat mensen de auto laten staan.” 

Het kan beter: visie, plannen en vooral ook luisteren

Toch was het geen namiddag van enkel sombere verhalen. Tania is enthousiast: “Er waren ook inspirerende voorbeelden uit binnen- en buitenland. Zo hoorden we hoe steden als Zürich en Luik investeren in sterk openbaar vervoer en dat de stad daardoor leefbaarder wordt. Dat toont dat het anders kan, als er politieke keuzes worden gemaakt.” 

Volgens Martine kwam tijdens het symposium ook duidelijk naar voren wat daarvoor nodig is. “Visie, doordachte plannen, luisteren naar ervaringsdeskundigen en een goede uitvoering. Het verhaal van de bomenkap in Deurne voor een keerlus is vooral een voorbeeld van hoe het níet moet. “De buurtbewoners werden genegeerd. De keerlus is een dure investering waarvan niet duidelijk is hoe die het openbaar vervoer ten goede komt.” 

De maatschappelijke impact van die keuzes werd vanuit verschillende invalshoeken belicht. Ouderen lopen risico op eenzaamheid wanneer haltes verdwijnen. Mensen met lagere inkomens wonen en werken dikwijls op plekken die slecht bediend worden door het openbaar vervoer. En voor mensen met een beperking blijft de toegankelijkheid van het netwerk een grote uitdaging. 

Geen luxe, meer ambitie

“Wat ik sterk vond,” zegt Martine, “is dat bijna alle sprekers hetzelfde signaal gaven: openbaar vervoer is geen luxe. Het is een basisvoorziening die mensen toelaat om naar school, het werk, familie of activiteiten te gaan.” 

Ook voor Antwerpen klonk een duidelijke oproep. Er mag meer ambitie zijn. Een grote centrumstad als Antwerpen moet de lat hoger leggen dan de Vlaamse doelstelling van maximum 50% verplaatsingen met de auto tegen 2030. De stad Antwerpen heeft die doelstelling trouwens al bereikt. Ga dan nog een stap verder!

Een sterk signaal

Evans is nog onder de indruk van de organisatie. “Grootouders voor het klimaat is een vrijwilligersorganisatie. Dat ze zoveel deskundige sprekers en getuigen konden overtuigen om hier te spreken is echt indrukwekkend.” 

Met een goed gevuld Provinciehuis en veel betrokken deelnemers was het symposium alvast een sterk signaal. Hopelijk vindt die boodschap ook haar weg naar het beleid. 

Een organisatie van Grootouders voor het Klimaat in samenwerking met Universiteit Antwerpen, Netwerk Duurzame Mobiliteit, Modal Shift Coalitie Antwerpen, Vlaamse Ouderenraad en Avansa regio Antwerpen. In de Week van de Mobiliteit.